Vijfendertig mensen hadden zich op 3 september, binnen het kader van het Festival Oude Muziek, aangemeld voor de Klokkenlezing. Tegen half zeven verzamelden zij zich in de Michaelskapel van de Domtoren. Gastvrouw Joyce de Jong nam hen mee naar boven, naar de luidzolder. De nestor van de luidmeesters, Johan van den Hurk, luidde daar de wekelijkse Vesper in, met de Poncianus. Het samenspel tussen luider en klok opende onmiddellijk de harten van de aanwezigen. Goed gestemd daalden zij weer af naar de kapel. Met zijn gebrandschilderde ramen en de kroonluchter heeft dit eeuwenoude vertrek toch altijd iets mystieks. Vooral in de avonduren en zeker vanavond met code geel buiten. Letterlijk en figuurlijk, want het zijn roerige tijden.

Binnen hield Adri Onnekink , luider en ervaren rondleider, de Klokkenlezing. Klokken als de oudste instrumenten van de stad. Wat zijn luidklokken, hun geschiedenis, gebruiksdoelen. Hoe worden ze gemaakt en opgehangen. Eindigend met een rondje langs de Utrechtse kerken. Met beeld en geluid. Te beginnen met de oudste kerk van Utrecht (waar het Gilde overigens niet luidt) de Pieterskerk uit 1435. En tot slot de vroegere Sint Gertrudiskerk, getransformeerd tot een modern heiligdom: de sportschool. Waar op zondag toch nog geluid wordt. Ter ondersteuning van het buurtgevoel.
De avond sloot met daverend applaus voor de spreker en een folder van het UKG.
Foto’s: Jan Heijmans en Joyce de Jong



